تعادل یا خودگردانی ارگانیزمی

تعادل یا خودگردانی ارگانیزمی

🔷 اگر ذهن را یک ارگان و بخشی از سیستم در نظر بگیریم، یک ویژگی مشخصی دارد. و آن ویژگی این است که همه‌چیز سر جای خودش کار می‌کند. اگر یک بخش سیستم آسیب ببیند، به همهٔ ارگان‌ها می‌تواند ضربه بزند. این را می‌توان به درس خواندن یک دانش‌آموز تعمیم داد.

🔷 وقتی دانش‌آموزی میخواهد به موفقیت در کنکور برسد، سوار یک اتومبیل است که این اتومبیل از ارگان‌های سیستماتیک و دقیق تشکیل شده. یک انسان نیز به همین شکل، انواع و اقسام دغدغه‌ها (معنوی، مادی،..) را دارد. در موضوع حرکت سیستماتیک یا تعادل، عنصری وجود دارد که تمام این‌ها را حفظ می‌کند، و آن عنصر تمرکز (focus) می‌باشد. انسان، زمانی‌ می‌تواند تعادل ذهنی‌اش را حفظ کند و از مسیرش منحرف نشود که روی تک تک کارهایش ( درس خواندن، روش‌های درس خواندنش، لحظه‌ای که به استراحت می‌رود، …) تمرکز داشته باشد و آگاه به چرایی انجام کارهایش باشد.

🔷 کسانی که دچار پسرفت شده‌اند کسانی‌اند که به جای دست زدن به اقدام و بلند شدن و حرکت کردن، سریعاً راحت‌ترین راه را انتخاب کرده و دست به هیچ‌کاری نمی‌زنند. یا اقدام و عمل عملیاتی و راهبردی و کاربردی انجام نمی‌دهند.

دیدگاهتان را بنویسید